Bericht leden:


 

Bericht van Roy Faessen

Elk jaar fiets ik een aantal toertochten op de racefiets en op de mountainbike. Door de tochten te fietsen kom je eens in andere gebieden. Dit jaar waren er door corona bijna geen georganiseerde tochten. Ik had mij ingeschreven voor Limburg Mooiste Zuid voor de 120 km op de racefiets. Helaas kon deze door Corona geen doorgang vinden. Van de organisatie kreeg ik de keuze om een deel van het inschrijfgeld terug te krijgen of mijn inschrijving om te zetten naar deelname aan Limburg Mooiste Noord.

Ik heb gekozen om de inschrijving om te zetten naar Limburg Mooiste Noord met de hoop dat dit evenement wel door kon gaan. Ik kon kiezen mountainbike, racefiets of een graveltocht. Het mountainbiken was mij vorig jaar in de buurt van Arcen goed bevallen. Ik heb gekozen voor de 85 km op de mountainbike. Iedere afstand en discipline kreeg een eigen starttijd waarin je moet vertrekken. Om zo weinig mogelijk in contact met anderen te komen heb ik de startbewijzen laten sturen naar mijn huisadres. Een voordeel ervan was dat ik gelijk naar de start kon fietsen zonder te moeten wachten. Voordat je bij de start kwam moest je eerst de handen ontsmetten en daarna kon je pas starten.

Vanuit Herten zijn er 4 mountainbikers meegegaan om de tocht te fietsen. We zijn tegelijk gestart, maar na 10 km was het al duidelijk dat zij de 85 km niet gingen halen. Door de regen van vrijdagnacht en het miezelen van ’s ochtend was het terrein modderig en daardoor pittig. De eerste 3 uur is het blijven regenen. Op de single-tracks was daardoor de snelheid laag en was het bijna niet mogelijk om je voorganger in te halen. Af en toe ben ik een stuk vooruit gefietst en daarna gewacht op de rest van de groep. Bij de eerste pauze plaats hebben wij besloten om de groep te delen in 2. Bij km 34 kan je de route van de 55km volgen of de 85. Een van de jongere jongens is met mij de 85 km gaan fietsen. De rest van de groep heeft de 55 km gefietst.

Op de pauzeplaatsen hadden ze i.v.m. corona een doorloopbuffet gemaakt. Eerst je handen ontsmetten en dan kon je langs een buffet lopen voor wat te eten te pakken. Alles was ingepakt in plastic. Je mocht ook niet blijven staan maar je kon verderop je banaan of gevulde koek eten.

Kaart met de 85 km route. Startplaats:  Kasteeltuinen in Arcen

Download file: MTB rit 18 Limburg Mooiste Noord.gpx

Na de splitsing gaan wij de maas over en de anderen blijven op de Oostelijke zijde. Er liggen een paar mooie single tracks in de buurt van Tienray en Swolgen. We deden o.a. de “Kabouter MTB route” aan. Een leuk technisch parkoers met wat kleine klimmetjes. Voor de gevorderde MTB ’er niet zo spannend maar voor een beginner erg leuk om te oefenen.

Ondertussen was het gestopt met regenen. Eindelijk droog van boven. Mijn metgezel begon moe te worden. Ik ken het terrein en wist dat hij een paar delen kon overslaan. We hadden wel ondertussen 68 km gefietst. Ik kreeg een whats app dat de andere 3 aan de finish waren.

Helaas voor ons begon nu het minst leuke deel van de tocht. Vanaf Broekeind naar Lottum en dan met het veer over naar Arcen. Een zand/grindweg langs de maas. Een uur later dan de andere 3 kwamen wij bij de finish. Ze stonden klaar met een Hertog Jan biertje. Dat smaakt goed na 87 km. Het was leuk om toch nog een toertocht te kunnen fietsen. Je ziet wel dat de afstand bij MTB-tochten toeneemt en dat er ook vraag naar is. 80% van de deelnemers heeft de 85 of 110 km gefietst.

Ik vond het een leuke rit door mooie gebieden. Toch is mountainbiken in onze buurt een stuk uitdagender.

Groet Roy

Roermond city triathlon 2020 een mooie uitdaging

Op 19 september was het zo ver. De Roermond city triathlon was een van de weinig evenementen deze zomer die wel door mocht gaan. Het evenement was helemaal coronaproof ingericht. Het zwemmen en hardlopen vond plaats op het afgesloten terrein van Palmbeach aan de Weerd in Roermond. Publiek was jammer genoeg niet welkom, alleen de deelnemers en hun begeleiders.

Ik las ergens begin juni dat dit evenement doorging en ik heb me meteen ingeschreven. Vanwege corona gingen mijn geplande vakanties niet door en dit was een mooie uitdaging. Mijn 1e triathlon heb ik al gedaan 35 jaar geleden! Dat nog in de beginjaren van deze sport. Wil Bruinsma vroeg me om mee te doen omdat we allebei naast het fietsen in de winter gingen rennen. Het zwemmen dat was in het zwembad in Wessem en dat deden we nog met de schoolslag. Het fietsrondje van 90 km ging over de Slingerberg en daarna 15 km hardlopen langs de Maasplassen. Nu zou dat ongeveer 1/3 triathlon zijn. Bij het hardlopen ging ik steendood en dat zou zo blijven bij de triathlons die ik later nog deed. Wil die had met daar al snel ingehaald maar we hadden het wel gedaan en het was mooi! Een jaar later deed ik mee aan een jeugdtriathlon in Echt en omdat ik met het fietsen 10 minuten voorlag haalden ze me toen niet meer in. De medaille voor de 1e plaats die heb ik nog!

Een jaar of tien later ben ik een tijdje lid geweest van de Traitlonverening in Roermond. Daar hebben ze me de borstcrawl geleerd maar ik was nooit een goede zwemmer. Wie dat wel goed kon was Har Schmitz, die zat toe ook bij de club. Mijn laatste triathlon was 25 jaar geleden en dat was ook in Roermond. Ik kan me daar eigenlijk weinig van herinneren. Omdat Roermond sinds vorig jaar weer een triatlon heeft was dat een goede gelegenheid om dat nog eens te proberen.

 

Fietsen en rennen ben ik al die jaren in meer of mindere mate blijven doen. Alleen dat zwemmen en dan ook nog in open water niet. Alleen af en toe pootje baden tijdens een vakantie. Toen het zwembad weer open ging eind mei ben ik 2x per week gaan zwemmen. Na een maand kon ik alweer 1 km borstcrawlen. Dat viel niet tegen. Ik was alleen een stuk langzamer maar wat wil je na 25 jaar! Daarna kwam de hittegolf in augustus, dat was goed weer om te zwemmen in de Oosterplas. Maar 10 minuten met de fiets. Omdat er ook veel bootjes rondvaren heb ik een zwemboei gekocht. Dat is een opblaasbare knaloranje ballon die je met een band om je middel doet zodat ze je beter kunnen zien. Het zwemmen op zo’n snikhete dag voor of na het werk was heerlijk. Die km zwemmen viel wel vies tegen. Toch iedere keer verder dan ik dacht en je ziet helemaal niets als je met je hoofd in het water ligt. Het is heel moeilijk om te oriënteren waar je naar toe moet. Maar na een paar keer ging dat ook goed. M

et 2x per week zwemmen, 2x per week fietsen en 2x per week rennen en af en toe een combinatie van die drie ging het de goede kant op. Het is moeilijk om een goede combinatie te vinden tussen de drie sporten. Door de hitte ging het hardlopen erg moeizaam. Daarom maar af en toe s-morgens heel vroeg een klein rondje.

 

In de week voor de citytriathlon liepen de temp

eraturen 

steeds verder op. Het zou zwaar worden want bij temperaturen boven de 20 graden ren ik nooit goed en het zou nu zelfs tegen de 30 graden zijn, oei oei. Ik zou mijn tempo moeten aanpassen dat is zeker. Op de dag zelf was ik wel zenuwachtig want met 150 man tegelijk het water inspringen dat kun je niet trainen. En we moesten 2 rondjes om boeien heen zwemmen, ook dat was nieuw.  Voor de

 start van de recreanten in 2 sessie waren de wedstrijdatleten met olympisch kampioen Maarten van der Weyden. Hij raffelde de km af in minder dan 12 minuten als 1e. Hij zou uiteindelijk 17e worden. Ik besloot al als langzame zwemmer ergens achteraan te starten anders kom je in het gedrang en met een grote boog om de boeien te zwemmen. Het ging goed en sneller dan in de training. Omdat ik meer meters heb gemaakt kwam ik toch als een van de laatste uit het water. Ik wankelde naar mijn fiets want door het zwemmen is je evenwicht even zoek. Toch ging het wisselen snel en mijn inhaalrace kan beginnen. 2 rondjes van 20 km om het kanaal. Dat is mijn favoriete trainingsronde. Ik heb er tientallen ingehaald en dat is natuurlijk wel leuk. Ik heb me een beetje ingehouden want ik had schrik voor het rennen maar ik had toch een gemiddelde van bijna 35. Het hardlopen waren 4 rondjes van 2,5 km over een saai parkours langs de Weerd. Ik hoorde later iemand zeggen dat het er 29 graden was. Na 1km ontplofte de benen al en dacht ik al aan opgeven. Rustig door blijven rennen en niet op de tijd letten was het devies, Na iedere rondje even stoppen om te drinken en een koude spons en de laatste 2 rondjes gingen best goed. Dit was een echte uitdaging en de voldoening daarom des te groter. In de winter ga ik proberen om mijn zwemtechniek te verbeteren om volgend jaar weer mee te doen!

Vossenack-Vossenack

Helaas, Corona gooit roet in het eten. Geen Eifel weekend in 2020.Een persoon kan het maar niet los laten. Wegens privacy redenen zal ik zijn naam niet noemen, maar hij heeft wel graag friet met curryworst. Als hij maar kan fietsen. Weer of geen weer.

Een week voor de oorspronkelijke datum van het Eifel weekend wordt nogmaals de vraag gelanceerd. Wie gaat er mee? Gewoon 2 dagen achter elkaar fietsen is ook al prima. Er was weinig animo. Ook het weer zou niet echt geweldig zijn. De man van de curryworst kon het nog altijd niet loslaten. Op de donderdag kwam een berichtje:

Het betere scenario

 

 

Even telefonisch contact in de avond….Zet je het vanavond op de app? Zo gezegd, zo gedaan.

Het was natuurlijk erg laat om nog iemand zo ver te krijgen om op vrijdag naar Heimbach te rijden om een rondje door de Eifel te fietsen.

Vrijdagmorgen om 8 uur stond Ben en Robert op de stoep in Berg. We hadden afgesproken om naar Vossenack te rijden. Dit lag namelijk op de route wat we wilden rijden, namelijk de route van het Eifelweekend in 2015 Heimbach.

Tijdens de heenweg kwam de eerste klim van 2015 nog even ter sprake. Een van onze TWC’ers had de avond voor de grote route van zaterdag nog even 2 flessen wijn meester gemaakt. Halverwege de 1e klim moest gebruik gemaakt worden van de volgwagen. 

Download file: Morning Ride.gpx

 

In Vossenack aangekomen werden de fietsen van de fietsendrager genomen en werd even gediscussieerd in welke richting de route loopt. We waren beide overtuigt in welke richting deze zou lopen.

Al snel kwam een gigantische afdaling. Daarna waren we eigenlijk al overtuigt dat we in de foute richting aan het fietsen waren, maarja, terug omhoog, nee echt niet. De route loopt al snel langs de Ruhrsee. We werden getrakteerd op geweldige uitzichten. Pakweg 2000 hm’s zullen we vandaag moeten trotseren. Vreemd, het leek alsof we alleen maar bergaf reden. Even bergop en daarna weer een gigantische afdaling. Hoe kan dat? Na 70 kilometer zijn we aangekomen in Einruhr. Hier wordt even gepauzeerd. Robert en Ik nemen een broodje maar de gemaskerde meneer besteld eerst “ eine kuchen” van pakweg 8 cm hoog en laat zich daarna nog even verleiden door de menu kaart, “currywurst mit pommes”. 

 

Tijdens vertrek maakt Robert even duidelijk dat er in de laatste 40 km nog 1000 hm’s gemaakt moeten worden. Dat hebben we geweten….pffff.

Even een dealtje maken met Robert tijdens de eerste beklimming na de pauze. Ben hard voorbij rijden zodat hij de achtervolging inzet. Even checken of de “currywurst mit Pommes” binnen blijft.

Nou, Ben heeft een maag van staal. Het was een mooie dag met pittige klimmetjes, geweldige omgeving en prachtig weer.

Marco

 

Met de fiets onderweg: waar zitten we nu en hoe komen we thuis…???

Door janwalraven
Een rondje fietsen betekent voor velen meestal ergens fietsen met een bestemming of doel. Als ik met Hans, Dion, Mark of Jac op pad ga hoef ik maar links of rechts te roepen en de ander stuurt z’n fiets meteen de aangegeven richting in. Ga ik met René of Peter dan word ik getrakteerd op de signalen van hun en volg ik gedwee waarbij ik weet dat het een mooie en verrassende route zal zijn. Mijn routes zijn nooit zo zeker, bij elk kruispunt opnieuw maak ik de afweging of het links- of rechtsaf gaat…??


Laatst ging ik eens met Hans op pad en geheel tegen mijn natuur in had ik me keurig voorbereid op de tocht. Op mijn stuur een papiertje met nummers van het fietsroutenetwerk in België. De wind – een behoorlijke zelfs ! – komt uit het zuidwesten dus….richting zuidwesten !!

Maar…nog geen 400 meter van huis gaat het niet linksaf maar rechtdoor richting Baexem en denk ik dat eigenlijk niets kan tippen aan “de ingeving van de dag”.

Via Baexem, Kelpen-Oler en een stuk niemandsland komen we in Nederweert-Eind uit. Nu is dit nog niet zo’n eind maar als het dan via Ospel steeds maar meer noordelijk gaat en we bij sluis 13 oversteken en meteen weer rechtsaf fietsen komen we steeds verder van huis. Waar we ergens zitten ? Wie het weet mag het zeggen !

Als we eindelijk een plaatsnaambordje zien is er bijna een “eureka”-gevoel. We zitten in Someren-Eind !!! Ik zal u zeggen dat indien men in Horn gezegd had om eens naar Someren-Eind te fietsen dan had ik het even niet geweten. Waar ligt dat precies ??? Hoe komt ik in Someren-Eind..?? Nou ja, ik zou het niet weten ! In Someren-Eind beseffen we wel dat we een eind van huis zijn en… vragen we ons af hoe we nu verder moeten. Of…we vragen ons af hoe we weer thuis kunnen komen ? Een bord met plaatsnamen is er niet en we staan voor de keuze: gaan we linksaf (dit is meestal de beste optie als je de weg kwijt bent) of…gaan we rechtsaf ?

Tja, goede raad is duur totdat we ineens een postbode zien. Wat een geluk hebben we toch !! Als iemand de weg moet weten dan natuurlijk de postbode ! Na onze vraag hoe we thuis kunnen komen moet de postbode even nadenken. Uiteindelijk krijgen Hans en ik dan toch een keurig en duidelijk antwoord: rechtsaf gaat het naar Someren en als we linksaf slaan komen we uit in Someren-Heide………….

Met dit antwoord moeten we het doen !!! We zijn linksaf gegaan (we wisten het écht niet) en….ook nog dezelfde dag thuis gekomen !!! En de volgende rit..?? Misschien wel naar Someren…!!

Uitfietsen: Eindelijk weer afzien op de Zuid-Limburgse heuvels

Uitfietsen: Eindelijk weer afzien op de Zuid-Limburgse heuvels

Afbeelding: Leandra Bisschops

Genoten van de route?

„Ik heb heerlijk gefietst! Wat heb ik de Zuid-Limburgse heuvels gemist. Een tijd lang heb ik mijn gewoonlijke routes aan de kant moeten zetten in verband met de beperkende maatregelen rondom het coronavirus. Het vergde enige creativiteit om mijn fietsroutes interessant te houden. Ik heb de afgelopen weken daarom alle Nederlandse provincies verkend. Door de duinen in Zuid-Holland, over de klinkers in Drenthe, door De Veluwe en langs de Zeeuwse kust: elk gebied heeft zijn charme. Hoewel ik er enorm van heb genoten, was daar toch ineens weer die ongekende hunkering naar de Zuid-Limburgse heuvels.”

Dus nu weer terug naar eigen territorium?

„Ja, en hoe! Aangezien het Heuvelland inmiddels weer volledig toegankelijk is, vond ik het hoogtijd voor een rit met flink wat hoogtemeters. Ik heb voor de gelegenheid een aantal van mijn favoriete klimmetjes in deze route verwerkt.”

Klik hier om het gpx-bestand van deze route te downloaden

Wat staat er op het menu?

„Ik begin met de Cauberg. Niet de allermooiste beklimming, maar wel een klassieker die niet mag ontbreken. Vol weemoed denk ik terug aan de legendarische finish van Mathieu van der Poel tijdens de Amstel Gold Race die ik hier vorig jaar zag. Via Gasthuis, Eckelrade en Noorbeek fiets ik al klimmend en dalend verder. Ik heb een lekker tempo te pakken. Dansend op mijn pedalen rijd ik de Camerig, mijn persoonlijke favoriet, omhoog. Eenmaal boven stop ik even voor het uitzicht. Daarna rijd ik via het bos verder richting Vijlen. Ik neem de tijd om op een licht verzetje te herstellen van het nodige klimwerk.”

En, was het wat?

„Zeker! Het voelt ondanks het grauwe weer als vakantie in eigen land. Het was al even geleden dat ik zoveel heb geklommen op mijn racefiets en dat voelde ik in mijn benen. Desondanks heb ik enorm genoten van het afzien. Om de verschillende heuvels op deze route met elkaar te verbinden, fiets ik soms over wat saaie wegen. Gelukkig maken de klimmetjes en de prachtige vergezichten veel goed. Ik heb me de afgelopen weken verbaasd over de schoonheid van ons eigen land. Maar er is geen provincie die me zo weet te verbazen als Limburg. Wat een genot om hier te wonen en te fietsen.”

Uitfietsen: Eindelijk weer afzien op de Zuid-Limburgse heuvels
Foto: De Limburger

 

 

Route (5 van 5 sterren)

Start en finish: Cauberg, Valkenburg. Parkeren kan bij vakantiepark Landal De Cauberg of elders op de Cauberg.

Afstand: 75 km

Bewegwijzering: niet bewegwijzerd. Te fietsen op basis van GPX-bestand.

Moeilijkheidsgraad: zware route door het vele klimwerk.

Reageren? leandra.bisschops@delimburger.nl

 

Slow biken in Corona tijd

Bericht van Robert Wilms

Voor dit jaar stond de fietstocht LEJOG op het programma oftewel van het Zuidelijkste puntje van Engeland: Lands End naar het Noordelijkste gedeelte van Schotland: John ‘O Groats in Schotland. Je kunt nog Noordelijker maar dan moet je de boot nemen naar de Shetland Eilanden. Maar ja, toen kwam corona en het reizen naar het VK is nog steeds geen goed idee. Een rondje fietsen door Nederland (of Duitsland) was een goed alternatief.

Op Strava en andere social media vliegen de een na de andere snelle en lange ritten je om de oren. Een collega van mij heeft zelfs een rit van meer dan 500km gereden! Maar ook bij de A groep zie ik ritten van 200 km en 300 km. Fietsvakantie is zoals het woord zegt vakantie. Afstand en snelheid is van ondergeschikt belang. De fiets is een transportmiddel dat je van A naar B brengt over rustige weggetjes zodat je veel van de omgeving kunt zien en op tijd stoppen voor een terrasje of een bezienswaardigheid onderweg hoort daarbij. En je komt op plaatsen waar je normaal nooit zou komen. Mijn transportmiddel is een stalen TREK een hybride tussen een gravelbike en een traveller. De fiets is ijzersterk, niet heel licht maar comfortabel op ieder wegdek. Mijn reisgenote Anne-Marie heeft zich daar slim op aangepast, ze rijdt wel op een lichte carbonracefiets met dikke banden en een bagagedragertje. Zelfs als we hard doortrappen op een vlakke weg komt ons gemiddelde niet boven de 20 km/h. Dit is dus echt slow biken. We zitten daardoor wel iedere dag tussen de 6 en 7 uur op de fiets.

Ik had zelf via routeyou een route uitgezet. Vertrek en eindpunt was Geffen, de woonplaats van Anne-Marie. Alweer vanwege Corona hadden we alle hotels al lang van te voren gereserveerd. De verwachting was dat veel mensen in Nederland bleven met vakantie, wat ook zo is en dat hotels mogelijk snel vol zouden zitten, wat ook zo is. Het nadeel is dat je minder vrijheid hebt en ook op dagen dat het regent of op een andere manier tegenzit je door moet rijden naar de plaats van de bestemming. Ook kun je niet meer van de gekozen route afwijken.

De route ging naar Bergen op Zoom, Middelburg Brielle, Castricum, Stavoren, Groningen, Coevorden, Winterswijk weer terug naar Geffen. We hebben bijna 1000 km afgelegd en een groot stuk van Nederland gezien. In Zeeland hebben we langs de Schelde gereden en zelfs een stukje van de windroute die Hans beschreef gereden. Gelukkig hadden we wind mee. Het fietsen over de deltawerken vond ik erg indrukwekkend. Het stadje Brielle was een verassing. Leuk en gezellig centrum en ons hotel lag tegenover het museum van de 80-jarig oorlog waarin Brielle (Den Briell een grote rol heeft gespeeld. De volgende dag moesten we door de Botlek om Rotterdam heen. Ook erg indrukwekkend maar om door de stromende regen door het grootste industrieterrein van Nederland te fietsen is niet echt leuk. Maar dit hoort er ook bij. Na Rotterdam volgen eindeloze kilometers door de polder met uiteraard een flinke wind op kop. Opvallend is dat zelfs in dit gedeelte van Nederland op rustige wegen kunt fietsen. Het enige dat we af en toe tegenkwamen waren de oude forten van de Hollandse Waterlinie. Het spreekt voor zich dat je de horden e-bikers die we iedere dag zagen vandaag om een regenachtige en winderige dag niet ziet. Omdat de Afsluitdijk was afgesloten voor fietsers (Caspar en Inge zijn hier met de bus overheen gegaan) besloten we de boot te nemen van Enkhuizen naar Stavoren. Dit was leuk en erg relaxed want we hoefden niet te fietsen. Het mondkapjes beleid blijft erg raar. Op een eerdere veerboot in Noord-Holland moesten we een mondkapje opdoen. Nu hoefde dat gelukkig niet maar erg duidelijk is het niet. Van Stavoren zijn we via Zurich naar Harlingen gefietst een mooie tocht langs de Waddenzee.

Ons hotel Zeezicht lag op de kop van de haven waar het bruist van de activiteit met de veerboten die naar Vlieland en Terschelling vertrekken en waar de bootjes af en aan varen. Hier eten we de lekkerste kibbeling die ik ooit gehad heb. Als je gefietst hebt smaakt alles lekker zeker met een biertje erbij. Een dag later zitten we op de Grote Markt in Groningen op een terrasjes achter een spatscherm achter weer een biertje. Het is gezellig druk en vanuit onze hotelkamer hebben we nu een uitzicht op de Martinitoren. Een dag later blijkt hoe afwisselend Nederland kan zijn na dagen van polder en veel water fietsen we in Drenthe en Overijssel veel door de bossen over klinkerwegen en gravelpaden. Ook erg mooi!

De stadjes Coevorden en Winterswijk waar we overnachten zijn klein en gezellig en ook hier zitten de terrasjes vol. En dan zijn we alweer terug in Brabant. Het was heel mooi om Nederland zo eens te zien en we zijn onderweg heel veel fietsers tegengekomen die hetzelfde deden. Ik heb alleen de bergen wel een beetje gemist. Dat geeft toch meer afwisseling maar verder was het een perfecte vakantie in eigen land.

 

De Zeeuwse Wind wielerroute (126 km) leidt je over Schouwen-Duiveland, Noord-Beveland, Zuid-Beveland, Walcheren, de Zeelandbrug en de Oosterscheldekering.

Zeeland is een wielerprovincie bij uitstek. Je fietst er in het spoor van grote namen als De Roo, Middelkamp en Raas. Tijdens deze toertocht heb je te maken met een taaie tegenstander: de zeewind! Pal op de kop of hard langs de zijkant. En af en toe kun je meeprofiteren…

Het start- of eindpunt bepaal je zelf. De route is gemarkeerd met wit-rode bordjes, je rijdt met de klok mee. Een tussenstop inlassen is niet moeilijk, je passeert onderweg talloze dorpen en steden.

Ontdek de mooiste beklimmingen & cols van Europa

Fietsregio,s verkennen

De bronafbeelding bekijken

Van het steile stuk op de Keutenberg tot de haarspeldbochten van de Alpe d’Huez. Elke beklimming heeft een eigen verhaal. Met de gedetailleerde hoogteprofielen en interactieve kaarten van Climbfinder kun jij jouw kostbare tijd op de fiets ideaal besteden. Je hoeft alleen nog maar zelf omhoog te fietsen.